عبارت ملکه آسمان دو مرتبه در کتاب ارمیا آمده است. اولین بار این عبارت در جایی از کتاب مقدس آمده که بت پرستی اسرائیلی ها به شکل خانوادگی باعث خشم خداوند شد. کودکان چوب جمع می کردند و پدرانشان از آن چوب ها برای ساختن قربانگاه به منظور ستایش خدایان دروغین استفاده می کردند. زن ها خمیر درست میکردند تا برای ملکه آسمان نان بپزند ارمیا فصل ۷ آیه (۱۸) این لقب به ايشتار إلهه بابلی ها اشاره می کند، الهه ای که با نام عشتورت نیز شناخته می شود. آنها تصور می کردند که او همسر یکی از خدایان دروغین بعل به نام مولاک (مولوخ) بود. انگیزه زنان برای پرستش عشتورت از شهرت او به عنوان الهه باروری سرچشمه می گرفت از آنجایی که بچه دار شدن مهمترین خواسته زنان آن دوره بود پرستش این ملکه آسمان در جوامع بت پرست بسیار رواج داشت و متاسفانه در بین اسرائیلی ها نیز رواج پیدا کرد.
این عبارت بار دیگر در ارمیا فصل ۴۴ آیه های ۱۷ تا ۲۵ آمده است جایی که ارمیا کلام خدا را برای اسرائیلی ها بازگو می کند. ارمیا نافرمانی و بت پرستی مردم را که باعث خشم خدا شده بود به آنها یادآوری می کند و اینکه با مصیبت وبلا تنبیه خواهند شد. ارمیا به آنها هشدار می دهند که در صورت توبه نکردن، مجازات های سنگین تری در انتظار آنها می باشد. اما آنها گفتند که به کار خودشان ادامه خواهند داد و برای عشتورت ملکه آسمانی قربانی خواهند کرد. حتی آرامش و خوشبختی ای که زمانی به لطف خداوند به آنها اعطا شده بود را به ملکه آسمان نسبت داند.
مشخص نیست که ایده همسر خدا بودن عشتورت از کجا سرچشمه گرفته است، اما به سادگی می توان دید که چگونه ترکیب کردن بت پرستی و پرستش پادشاه واقعی آسمان باعث شده تا عشتروت و خداوند را به هم ربط دهند. از آنجایی که پرستش عشتورت شامل اعمال جنسی باروری زایش و فاحشگی در معبد) می شد بنابراین این رابطه برای اذهان فاسد دارای طبیعت جنسی بود. واضح است که در نظر گرفتن ملکه آسمان» به عنوان همسر یا معشوق خداوند پادشاه آسمان بت پرستی و غیر کتاب مقدسی است.
ملکه آسمان هرگز وجود نداشته و ندارد.
تنها یهوه پادشاه آسمان وجود دارد و فرمانروایی می کند. او تخت پادشاهی و قدرت خودش را با کسی قسمت نمی کند. ایده مریم به عنوان ملکه آسمان نیز هیچ پایه و اساس کتاب مقدسی ندارد و از تبلیغ کشیشان و پاپ های کلیسای کاتولیک روم سرچشمه می گیرد. درست است که مریم قط قطعا یک زن جوان پرهیز کار بود و به او این برکت داده شد تا عیسی مسیح را به دنیا آورد اما او ذات الهی نداشت عاری از گناه نبود و نباید پرستش شده و به او دعا کرد. هیچ یک از پیروان پدر آسمانی پرستش شدن را نمی پذیرند. پطرس ورسولان اجازه نداند تا پرستش شوند اعمال رسولان فصل ۱۰ آیه های ۲۵ تا ۲۶، فصل ۱۴ آیه های ۱۳ تا ۱۴). فرشتگان مقدس پرستش شدن را نمی پذیرند مکاشفه فصل ۱۹ آیه ۱۰، فصل ۲۲ آیه (۹).
پاسخ همیشه یک چیز است خدا را بپرستید
پرستش عبادت واحترام به هر کسی غیر از خدا چیزی جز بت پرستی نیست. سخنان مریم در سرود ستایشی او لوقا فصل ۱ آیه های ۴۶ تا ۵۵) مشخص می کند که او هرگز خودش را یک معصوم که شایسته ستایش باشد نمی دانسته است بلکه برای نجات فقط به لطف خدا تکیه کرد: روح من به سبب نجات دهنده ام خدا شاد و مسرور می گردد. فقط گناهکاران به نجات دهنده نیاز دارند و مریم هم این نیاز را در خود می دید.
علاوه بر این مورد در پاسخ عیسی مسیح به آن زن لوقا فصل ۱۱ آیه های ۲۷ تا ۲۸) نوعی توبیخ ملایم دیده می شود این سخنان هنوز بر زبان عیسی بود که زنی از میان جمعیت با صدای بلند گفت: خوشا به حال آن مادری که تو را به دنیا آورد و شیر داد عیسی در جواب گفت: بلی، اما خوشبخت تر از مادر من کسی است که کلام خدا را می شنود و به آن عمل می کند. عیسی مسیح با این کار راه را برای هر نوع مورد پرستش قرار دادن مریم بست. او می توانست به راحتی بگوید بله خداوند ملکه آسمان را برکت دهد اما این را نگفت. او بر روی حقیقتی تاکید کرد که کتاب مقدس می کند یعنی ملکه آسمان وجود خارجی ندارد. تنها اشاره کتاب مقدس به ملکه آسمان مربوط به إلهه بت پرستان و ادیان دروغین است.
منبع گات کوسشن فارسی
خدمت چهره به چهره
رویای آشتی پارس زبانان با عیسی مسیح